Wewnątrzkomórkowa farmakokinetyka poliglutaminianów metotreksatu w ludzkich komórkach raka sutka. Selektywna retencja i mniej dysocjacyjne wiązanie 4-NH2-10-CH3-pteroiloglutamate4 i 4-NH2-10-CH3-pteroilglutamate5 do reduktazy dihydrofolianowej.

Metotreksat (MTX-Glu1) wywiera działanie przeciwnowotworowe poprzez silne hamowanie reduktazy dihydrofolianowej (DHFR), enzymu odpowiedzialnego za utrzymywanie puli komórkowej zredukowanych folanów. Ponieważ kompleks lek-enzym (związany lek) jest powoli degradowalny, wymagany jest nadmiar leku (niezwiązany lub wolny lek) powyżej wymaganego do związania wszystkich miejsc enzymu, aby konkurować z substratem o miejsca udostępnione przez dysocjację enzymu-leku. Zbadaliśmy rolę poliglutamylowych metabolitów MTX-Glu1 zawierających dwie do pięciu grup glutamylowych (MTX-Glu2-5) w wiązaniu peptydu gamma w utrzymywaniu wewnątrzkomórkowej puli wolnego leku i tworzeniu wolno dysocjowalnych kompleksów z DHFR. Podczas 24-godzinnych inkubacji ludzkich komórek raka sutka ZR-75-B z 2 mikroM MTX-Glu1 obserwowaliśmy progresywne tworzenie pochodnych z dwoma do pięciu grupami glutamylowymi, które szybko zastąpiły związek macierzysty w miejscach wiążących enzymy i stanowiły 85% zarówno niezwiązanego jak i związanego leku wewnątrzkomórkowego na końcu inkubacji. Gdy komórki umieszczono następnie w pożywce wolnej od narkotyków, szybkość znikania leku i metabolitów z frakcji wewnątrzkomórkowych związanych i wolnych zmniejszyła się wraz ze wzrostem długości łańcucha glutamylowego. Ponad 90% związanego i wolnego MTX-Glu1 opuściło komórki w ciągu godziny, więcej niż 90% MTX-glu2 pozostało w ciągu 6 godzin, a ponad 90% MTX-Glu3 opuściło związane i wolne frakcje w ciągu 24 godzin. W przeciwieństwie do tego, wolny MTX-Glu4 spadł tylko o 63% i związał się tylko o 23% po 24 godzinach, podczas gdy wolny MTX-Glu5 wzrósł o 52% po 6 godzinach w pożywce bez leku i związany MTX-Glu5 zwiększył się trzykrotnie po 24 godzinach, ponieważ zastąpiły one inne formy leku związanego z DHFR. Te wyniki sugerują szybką dysocjację MTX-GLu1 i -Glu2 z enzymu i wolniejszą dysocjację pochodnych o dłuższej długości łańcucha. Wniosek ten został potwierdzony przez badanie szybkości, z jaką [3H] MTX-Glu1 do -Glu5 można zastąpić miejscami wiążącymi enzymy przez pięciokrotny lub większy nadmiar nieznakowanego MTX-Glu1. Związane [3H] MTX-Glu1 i -Glu2 miały dysocjację t 1/2 odpowiednio 12 i 30 minut, podczas gdy -Glu3, -Glu4 i -Glu5 miały t 1/2 102, 108 i 120 minut. Te eksperymenty pokazały, że poliglutaminiany o dłuższym łańcuchu wydłużają zatrzymywanie wewnątrzkomórkowe i mogą być dysocjowane mniej chętnie niż MTX-Glu2 z DHFR, właściwości mogą uczynić je bardziej skutecznymi inhibitorami DHFR niż lek macierzysty i potencjalnie ważne dla przedłużenia czasu działania leku w komórki nowotworowe.
[więcej w: magia istnieje, na czym polega badanie emg, bajki terapeutyczne dla dzieci ]
[przypisy: czy magia istnieje naprawdę, magia istnieje, czy hogwart istnieje ]