Rola u nagich myszy z interferonem i komórkami NK w hamowaniu rakotwórczości ludzkich komórek raka wątrobowokomórkowego zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B

Ludzka linia komórek wątrobiaka, PLC / PRF / 5, która jest trwale zakażona wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), ma wbudowany DNA HBV, wydziela antygen powierzchniowy HBV (HBsAg) i nie rozwija się łatwo w oderwaniu od wrodzonego atemii (nu / nu). ) myszy. Niniejsze badanie zostało podjęte w celu ustalenia, czy niska rakotwórczość tej linii komórkowej była regulowana przez odpowiedź immunologiczną gospodarza i / lub była związana z ekspresją HBsAg. Podskórne wstrzyknięcie 4-5 X 106 komórek do nagich myszy BALB / c dało miejscowe guzy otorbione o cechach morfologicznych pierwotnego raka wątrobowokomórkowego u 25% zwierząt w wieku 29-40 dni. Nie obserwowano wzrostu nowotworu w inokulum niższych komórek. Continue reading „Rola u nagich myszy z interferonem i komórkami NK w hamowaniu rakotwórczości ludzkich komórek raka wątrobowokomórkowego zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B”

Jelitowy transport dipeptydów u człowieka: względne znaczenie hydrolizy i nienaruszonej absorpcji

30-centymetrowy odcinek dwunastnicy, jelita czczego lub jelita krętego normalnych ludzkich ochotników był perfundowany, przy różnych okazjach, roztworami testowymi zawierającymi glikyloglicynę, wolną glicynę, glicyleleuinę lub równomolowe ilości wolnej glicyny i wolnej leucyny. Płyn płucny nie zawierał aktywności hydrolitycznej wobec glicyloglicyny i minimalnej aktywności przeciwko glicyleleucynie. W każdym segmencie jelitowym współczynniki wchłaniania aminokwasów były znacznie większe w testowych roztworach zawierających taką samą ilość aminokwasów w dipeptydzie niż w postaci wolnej (aż o 185%). Perfuzja każdego odcinka jelitowego roztworem testowym zawierającym równomolową mieszaninę wolnej glicyny i wolnej leucyny zawsze dawała lepszą szybkość wchłaniania leucyny niż glicyny. Ta preferencyjna absorpcja leucyny była albo zmniejszona (jelita czcze), albo prawie zniesiona (dwunastnica i kręt), gdy roztwór glicylogleucyny zamiast równomolowej mieszaniny został podany do błony śluzowej jelita. Continue reading „Jelitowy transport dipeptydów u człowieka: względne znaczenie hydrolizy i nienaruszonej absorpcji”

Różnice w cyrkulujących katecholaminach nie zmieniają liczby ludzkich receptorów alfa-2-adrenergicznych ani powinowactwa do [3H] johimbiny lub [3H] dihydroergokryptyny.

Przeprowadzono szereg badań w celu określenia związku między poziomami fizjologicznymi krążącego norepinefryny w osoczu i adrenaliną a liczbą ludzkich miejsc wiążących płytkowych alfa-2 i powinowactwem (KD) tych miejsc w przypadku antagonistów radioligandów. W jednym badaniu porównano liczbę i powinowactwo alfa-2-adrenergicznego i stosując zarówno [3H] johimbinę i [3H] dihydroergokryptynę jako radioligandy. Było dobre absolutne i względne porównanie dla wiążącego numeru strony, ale tylko relatywna zależność dla KD. U 46 zdrowych osób nie stwierdzono istotnego związku między liczbą miejsc a KD i wiekiem, epinefryną w osoczu lub stężeniem norepinefryny w osoczu. Nawet po dodaniu epinefryny w osoczu prawie 20-krotnie za pomocą infuzji dożylnej przez 4 godziny u siedmiu normalnych osobników, ani w miejscach (608 +/- 68 w porównaniu do 567 +/- 120 miejsc / płytek) ani w KD (2,01 +/- 0,94 vs. Continue reading „Różnice w cyrkulujących katecholaminach nie zmieniają liczby ludzkich receptorów alfa-2-adrenergicznych ani powinowactwa do [3H] johimbiny lub [3H] dihydroergokryptyny.”