Biosynteza ludzkiego receptora C3b / C4b podczas różnicowania linii komórkowej HL-60. Identyfikacja i charakterystyka cząsteczki prekursora.

Receptor C3b (C3bR) linii komórkowej ludzkiej białaczki promielocytowej (HL-60) indukowano inkubując te komórki z dimetylosulfotlenkiem (DMSO) lub kwasem retinowym. Większość zróżnicowanych (potraktowanych DMSO lub kwasem retinowym) lecz niezróżnicowanych komórek tworzyło rozety z erytrocytami pokrytymi C3b i były to morfologicznie dojrzałe granulocyty. Komórki HL-60 znakowano powierzchniowo lub biosyntetycznie, a następnie solubilizowano w 1% Nonidet P-40 w obecności wielu inhibitorów proteazy. C3bR wyizolowano przez immunoprecypitację z przeciwciałami anty-C3bR lub przez chromatografię powinowactwa z elementami nieaktywnymi hemolitycznie, w których wewnętrzne wiązanie tioestrowe w łańcuchu alfa zostało rozszczepione (iC3) – lub sefarozy iC4. Autoradiografy żelów NaDodSO4-poliakryloamidu wskazywały, że znakowany powierzchniowo C3bR na zróżnicowanych komórkach miał liczbę 210 000 (nieredukowaną) lub 240 000 (warunki redukujące). Continue reading „Biosynteza ludzkiego receptora C3b / C4b podczas różnicowania linii komórkowej HL-60. Identyfikacja i charakterystyka cząsteczki prekursora.”

Krytyczne znaczenie zdolności do koncentracji w moczu w generowaniu napięcia w moczu

W celu oceny dystalnego wydzielania H + zaleca się pomiar gradientu stężenia dwutlenku węgla w moczu (PCO2) podczas alkalizacji moczu. Faktem, który nie był rozważany we wcześniejszych badaniach dotyczących PCO2 w moczu, jest to, że rozpuszczanie HCO3 w wodzie prowadzi do podniesienia poziomu PCO2, który jest wprost proporcjonalny do stężenia HCO3. Aby zbadać wzajemne relacje HCO3 w moczu i zakwaszenie moczu, zmierzyliśmy UB PCO2 w (a) obecności zwiększonego wydzielania H + i zmniejszonej zdolności koncentracji tj. Przewlekłej niewydolności nerek (CRF), (b) zwierząt z normalnym wydzielaniem H + i zmniejszonej zdolności koncentracji Szczury Brattleboro (BB) i (c) obecność zaburzonego wydzielania H + i zdolności koncentracji (traktowanie LiCl i po uwolnieniu jednostronnej niedrożności moczowodowej). Przy umiarkowanie podwyższonym poziomie HCO3 w osoczu (30-40 meq / litr), u normalnych szczurów uzyskano wysoce zasadowy mocz (pH moczu> 7,8) i zwiększono stężenie HCO3 w moczu i UB PCO2. Continue reading „Krytyczne znaczenie zdolności do koncentracji w moczu w generowaniu napięcia w moczu”

Wywołane płytkami neurogenne skurcze wieńcowe w wyniku nagromadzenia fałszywego neuroprzekaźnika, 5-hydroksytryptaminy.

Celem tego badania było ustalenie, czy 5-hydroksytryptamina uwalniana z agregujących płytek krwi może być akumulowana i uwalniana przez psie mięśnie wieńcowe adrenergiczne, a jeśli fałszywy neuroprzekaźnik spowodował nieprawidłową odpowiedź mięśnia gładkiego na stymulację nerwów. Napięcie izometryczne mierzono w pierścieniach tętnic wieńcowych zawieszonych w komorach narządowych wypełnionych fizjologicznym roztworem soli. Odpowiedź na stymulację elektryczną lub egzogennie dodaną norepinefrynę wywołano po skurczeniu prostaglandyną F2 alfa. Elektryczna stymulacja i egzogenna norepinefryna powodowały relaksację beta-adrenergiczną pierścieni kontrolnych. Jednak po wystawieniu pierścieni na 2 godziny na agregację płytek lub 5-hydroksytryptaminy, stymulacja elektryczna spowodowała skurcze zależne od częstotliwości. Continue reading „Wywołane płytkami neurogenne skurcze wieńcowe w wyniku nagromadzenia fałszywego neuroprzekaźnika, 5-hydroksytryptaminy.”

Wpływ ciągłego wlewu pentagastryny na ciśnienie dolnego zwieracza przełyku i wydzielanie kwasu żołądkowego u zdrowych osób.

Wstrzyknięcia gastryny lub pentagastryny (PG) w bolusie powodują znaczny wzrost ciśnienia dolnego zwieracza przełyku (LESP), i zasugerowano, że stężenie gastryny w surowicy jest głównym fizjologicznym i patofizjologicznym regulatorem LESP. Oceniliśmy tę hipotezę, mierząc LESP i wydzielanie kwasu żołądkowego jednocześnie u zdrowych osób podczas ciągłego wlewu PG (0,004-12 .g / kg na godzinę), ponieważ ciągły wlew hormonu prawdopodobnie symuluje fizjologiczne uwalnianie hormonu lepiej niż wstrzyknięcie bolusa. W grupach po 8-13 osób nie stwierdzono statystycznie istotnego wzrostu średniej LESP z żadnym z siedmiu wskaźników infuzji PG. Jednak bolus PG nałożony na ciągły wlew PG spowodował wzrost LESP o 20 mm Hg. Badanie wyników u poszczególnych osób sugerowało, że PG poprzez infuzję może stymulować LESP u niektórych osób i hamować je w innych. Continue reading „Wpływ ciągłego wlewu pentagastryny na ciśnienie dolnego zwieracza przełyku i wydzielanie kwasu żołądkowego u zdrowych osób.”