Degradacja fibryny i elastyny przez nienaruszone ludzkie makrofagi pęcherzykowe in vitro. Charakterystyka aktywatora plazminogenu i jego roli w degradacji macierzy.

Odkładanie fibryny odgrywa znaczącą rolę w histopatologii wielu zapalnych chorób płuc. Plazminę, aktywowaną lokalnie w płucach, może degradować nie tylko tę fibrynę, ale również białka strukturalne ważne dla prawidłowej architektury płuc. Ponieważ makrofagi pęcherzykowe odgrywają istotną rolę w procesach zapalnych płuc, zbadaliśmy aktywność aktywatora plazminogenu (PA) ludzkich makrofagów pęcherzyków płucnych. Nienaruszone makrofagi pęcherzykowe z każdego z 10 zdrowych osobników wyrażały aktywność PA. Nie było różnicy w aktywności pomiędzy palącymi i niepalącymi osobami. Continue reading „Degradacja fibryny i elastyny przez nienaruszone ludzkie makrofagi pęcherzykowe in vitro. Charakterystyka aktywatora plazminogenu i jego roli w degradacji macierzy.”

Współzależności w utleniającym metabolizmie wolnych kwasów tłuszczowych, glukozy i gliceryny u pacjentów normalnych i hiperlipemicznych MODEL PRZEDZIAŁOWY

Utlenianie palmitynianu, glukozy i glicerolu do CO2 zostało zbadane na czczo u dziesięciu normalnych osób i dziewięciu pacjentów (sześć hiperlipoproteinemii, jedna ksantomatoza i dwie glikogenoza) po dożylnym podaniu palmitynianu [1-14C], [1-14C] glukozę lub [1-14C] glicerol w ilościach znacznika. Określone aktywności i stężenia palmitynianu w osoczu, glicerolu lub glukozy i wydychanego CO2 mierzono w różnych odstępach czasu po wstrzyknięciu przez okres 24 godzin. Wszystkie badania przeanalizowano pod kątem wieloprzedziałowego modelu opisującego strukturę każdego z podsystemów, przeniesienia etykiety węglowej między podsystemami i utleniania do CO2. Podsystem wodorowęglanowy został również uwzględniony w modelu, aby uwzględnić jego rolę w kształtowaniu krzywych CO2. Całą aktywność CO2 po wstrzyknięciu palmitynianu można wyjaśnić drogą bezpośredniej oksydacji z FFA z plazmą z dodatkiem przedziału opóźnienia 20 minut. Continue reading „Współzależności w utleniającym metabolizmie wolnych kwasów tłuszczowych, glukozy i gliceryny u pacjentów normalnych i hiperlipemicznych MODEL PRZEDZIAŁOWY”

Związek pomiędzy uwalnianiem glukozy za pośrednictwem insuliny a metabolizmem lipidów u człowieka.

Aby ocenić możliwy wpływ metabolizmu lipidów na usuwanie glukozy za pośrednictwem insuliny, badano 18 kobiet bez cukrzycy typu Pima Indian (wiek 18-35 lat), stosując infuzję palmitynianu 1-14C w celu pomiaru szybkości wolnego obrotu kwasu tłuszczowego, a następnie za pomocą zacisku euglikemicznego (zacisk ) do pomiaru inaktywowanej glukozy metodą in vivo (M). Kalorymetrię pośrednią przeprowadzono w stanie podstawowym i podczas zaciskania. Zostało to wykorzystane do oceny szybkości utleniania glukozy, szybkości utleniania lipidów i obliczenia nieoksydacyjnego usuwania glukozy (przechowywania). Szybkość oksydacji podstawnej i klatkowej lipidów korelowała z podstawowym stężeniem wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu (r = 0,81, P mniejszym niż lub równym 0,0001, r = 0,67, P mniej niż 0,003, odpowiednio). Spadek utleniania lipidów był silnie skorelowany ze wzrostem utleniania glukozy podczas infuzji insuliny (r = 0,96, P mniejszy lub równy 0,0001). Continue reading „Związek pomiędzy uwalnianiem glukozy za pośrednictwem insuliny a metabolizmem lipidów u człowieka.”

Tłumienie naturalnego zabijania in vitro przez monocyty i leukocyty polimorfojądrowe: zapotrzebowanie na reaktywne metabolity tlenu.

Naturalne komórki zabijające spontanicznie ulegają lizie niektórych komórek nowotworowych i mogą bronić się przed nowotworami złośliwymi. Wcześniej wykazaliśmy, że naturalne zabijanie (NK) przez ludzkie jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) jest tłumione in vitro przez promotory guza z dielektroazoforami, w tym 12-O-tetradekanoiloforbol-13-octan (TPA). Pokazujemy tu, że supresję NK pośredniczą w monocytach lub leukocytach polimorfojądrowych (PMN) i że supresja zależy od generowania reaktywnych form tlenu cząsteczkowego (RO), w szczególności nadtlenku wodoru (H2O2). NK został stłumiony nie tylko przez TPA, ale także opsonizowany zymosan (ściany komórkowe drożdży), które, podobnie jak TPA, nie były toksyczne dla PBMC. Zarówno TPA, jak i zymosan stymulowały produkcję anionu ponadtlenkowego (O2-) i H2O2 przez PBMC. Continue reading „Tłumienie naturalnego zabijania in vitro przez monocyty i leukocyty polimorfojądrowe: zapotrzebowanie na reaktywne metabolity tlenu.”

Dynamika histaminy nerkowej w normalnej nerce szczura i w nerczaku wywołana przez amononukleozyd puromycyny

Wiadomo, że histamina ma głęboki wpływ na przepuszczalność naczyń włosowatych w tkankach nienerkowych i ten efekt prawdopodobnie przypada na cykliczne (c) AMP. Ponieważ w naszych poprzednich doświadczeniach odkryliśmy, że histamina stymuluje akumulację cAMP w kłębuszkach (Torres, VE, TE Northryn, RM Edwards, SV Shah i TP Dousa, 1978. Modulacja cyklicznych nukleotydów w izolowanych kłębuszkach szczurów J. Clin. : 1334.), zbadaliśmy teraz, czy ta amina powstaje w tkance nerkowej, a mianowicie w kłębuszkach nerkowych i czy jej metabolizm nerkowy zmienia się w doświadczalnej nefrosis indukowanej przez aminonukleozyd puromycyny (PA) u szczurów. Continue reading „Dynamika histaminy nerkowej w normalnej nerce szczura i w nerczaku wywołana przez amononukleozyd puromycyny”

Reologia Leukocytów, Zawiesiny Leukocytów i Krwi w Białaczce MOŻLIWE ZWIĄZKI Z KLINICZNYMI MANIFESTAMI

Zawiesiny limfocytów białkowych i mieloblastów oraz krwi pacjentów białaczkowych zostały przebadane w celu zbadania (a) wpływu komórek białaczkowych na lepkość krwi i (b) zdolności komórek białaczkowych do przechodzenia przez kanały o średnicy kapilary. Lepkość zawiesin komórek białaczkowych była logarytmicznie zależna od (a) współczynnika szybkości ścinania i (b) cytokrytu, chociaż zawiesiny małych limfocytów i mieloblastów miały podobną lepkość przy równoważnych szybkościach ścinania i cytokrycie. Minimalna lepkość pozorna (MAV) komórek białaczkowych i czerwonych krwinek, mierzona przy szybkości ścinania 2,3-230 s-1, była logarytmicznie zależna od cytokrytu. Jednak MAV było nieco większe dla komórek białaczkowych niż dla krwinki czerwonej w cytokrytach do 20%. W cytokrytach powyżej 20%. Continue reading „Reologia Leukocytów, Zawiesiny Leukocytów i Krwi w Białaczce MOŻLIWE ZWIĄZKI Z KLINICZNYMI MANIFESTAMI”

Wewnątrzkomórkowa farmakokinetyka poliglutaminianów metotreksatu w ludzkich komórkach raka sutka. Selektywna retencja i mniej dysocjacyjne wiązanie 4-NH2-10-CH3-pteroiloglutamate4 i 4-NH2-10-CH3-pteroilglutamate5 do reduktazy dihydrofolianowej.

Metotreksat (MTX-Glu1) wywiera działanie przeciwnowotworowe poprzez silne hamowanie reduktazy dihydrofolianowej (DHFR), enzymu odpowiedzialnego za utrzymywanie puli komórkowej zredukowanych folanów. Ponieważ kompleks lek-enzym (związany lek) jest powoli degradowalny, wymagany jest nadmiar leku (niezwiązany lub wolny lek) powyżej wymaganego do związania wszystkich miejsc enzymu, aby konkurować z substratem o miejsca udostępnione przez dysocjację enzymu-leku. Zbadaliśmy rolę poliglutamylowych metabolitów MTX-Glu1 zawierających dwie do pięciu grup glutamylowych (MTX-Glu2-5) w wiązaniu peptydu gamma w utrzymywaniu wewnątrzkomórkowej puli wolnego leku i tworzeniu wolno dysocjowalnych kompleksów z DHFR. Podczas 24-godzinnych inkubacji ludzkich komórek raka sutka ZR-75-B z 2 mikroM MTX-Glu1 obserwowaliśmy progresywne tworzenie pochodnych z dwoma do pięciu grupami glutamylowymi, które szybko zastąpiły związek macierzysty w miejscach wiążących enzymy i stanowiły 85% zarówno niezwiązanego jak i związanego leku wewnątrzkomórkowego na końcu inkubacji. Gdy komórki umieszczono następnie w pożywce wolnej od narkotyków, szybkość znikania leku i metabolitów z frakcji wewnątrzkomórkowych związanych i wolnych zmniejszyła się wraz ze wzrostem długości łańcucha glutamylowego. Continue reading „Wewnątrzkomórkowa farmakokinetyka poliglutaminianów metotreksatu w ludzkich komórkach raka sutka. Selektywna retencja i mniej dysocjacyjne wiązanie 4-NH2-10-CH3-pteroiloglutamate4 i 4-NH2-10-CH3-pteroilglutamate5 do reduktazy dihydrofolianowej.”

Systemowa aktywacja dopełniacza, uszkodzenie płuc i produkty peroksydacji lipidów.

Wcześniej wykazaliśmy, że ogólnoustrojowa aktywacja układu dopełniacza po dożylnym wstrzyknięciu czynnika jadu kobry (CVF) powoduje ostre uszkodzenie płuc, co odzwierciedla wzrost przepuszczalności naczyń w płucach, a także morfologiczne objawy uszkodzenia komórek śródbłonka naczyń płucnych . Przy stosowaniu przepuszczalności naczyń płuc jako odniesienia, obecne badania wykazują ilościową korelację pomiędzy uszkodzeniem płuc a pojawieniem się w osoczu produktów peroksydacji lipidów (sprzężonych dienów), jak również zwiększonych stężeń dehydrogenazy mleczanowej (LDH) i jednego z jej izoenzymy (LDH-4). Po wstrzyknięciu CVF ekstrakty płuc również wykazały podwyższony poziom skoniugowanych dienów, natomiast w ekstraktach z wątroby, nerki i śledziony nie stwierdzono żadnych podwyższeń. Nie było dowodów na wstrzykniętych CVF szczurach z uszkodzeniem nerek lub wątroby, co odzwierciedla brak rozwoju białkomoczu i brak wykrycia zwiększonego stężenia enzymów związanych z wątrobą w surowicy. Inne produkty peroksydacji zidentyfikowane w osoczu szczurów, którym wstrzyknięto CVF, zawierały wodoronadtlenki i związki fluorescencyjne o cechach zasad Schiffa. Continue reading „Systemowa aktywacja dopełniacza, uszkodzenie płuc i produkty peroksydacji lipidów.”

Ostre uwolnienie tyreotropiny u noworodka

Pomiary stężenia tyreotropiny w surowicy (TSH) przeprowadzono w krwi matczynej i płodowej podczas porodu i porodu oraz we wczesnym okresie poporodowym i noworodkowym. Średnie stężenie TSH było znacząco wyższe we krwi pępowinowej (9,5 j./ml) niż we krwi matek (3,9 .j./ml), co wskazuje na płodowo-matczyny gradient TSH w czasie ciąży. Stężenie TSH w surowicy u noworodków szybko wzrastało do średniego poziomu 60 U / ml po 10 min i 86 U / ml po 30 min. Pomiędzy 30 minutą a 3-4 godzinami poziom w surowicy szybko spadał, a następnie stopniowo spadał do średniego stężenia 13 U U / ml po 48 godzinach. Okres półtrwania w obniżeniu stężenia TSH w surowicy pomiędzy 30 a 90 min wynosił 77 min, wartość nieco większa niż połowa czasu zanikania radioaktywnego jodu znakowanego radioaktywnie TSH mierzonego u dorosłych. Continue reading „Ostre uwolnienie tyreotropiny u noworodka”

Gromadzenie wapnia w reperfuzyjnym mięśniu sercowym za pośrednictwem alfa-adrenergicznego.

Powtarzanie niedokrwiennego miokardium wiąże się ze wzrostem całkowitego stężenia wapnia w mięśniu sercowym (Ca + 2), co może wpływać na ostateczny stopień uszkodzenia niedokrwiennego, a także na rozwój arytmii. Ponieważ reperfuzja jest również związana ze zwiększoną odpowiedzią alfa-adrenergiczną, to badanie przeprowadzono w celu określenia potencjalnych interakcji między receptorami alfa-adrenergicznymi a wapniem mięśnia sercowego podczas reperfuzji. Koty poddano 35 minutom zamknięcia lewej tętnicy wieńcowej przedniej zstępującej i 10 minutom reperfuzji. Całkowity poziom wapnia w mięśniu sercowym mierzono metodą absorpcyjnej spektrometrii atomowej. Wapń wewnątrzkomórkowy obliczono na podstawie pomiarów przestrzeni pozakomórkowej [(3H] inuliny). Continue reading „Gromadzenie wapnia w reperfuzyjnym mięśniu sercowym za pośrednictwem alfa-adrenergicznego.”