Wykrywanie immunohistochemiczne i analiza immunochemiczna degradacji kolagenu typu II w chrząstkach stawowych normalnych, reumatoidalnych i chrzęstno-stawowych u ludzi oraz w eksplantatach chrząstki stawowej bydła hodowanych z interleukiną 1.

Zniszczenie chrząstki stawowej i utrata funkcji w chorobach stawów obejmuje degradację proteolityczną macierzy tkanki łącznej. Zbadaliśmy degradację kolagenu chrząstki poprzez opracowanie metod immunochemicznych, które umożliwiają identyfikację i analizę degradacji kolagenu typu II in situ. Wcześniej nie istniała technika specyficznego rozpoznawania degradacji kolagenu typu II in situ w chrząstce stawowej. W metodach tych wykorzystuje się poliklonalną surowicę odpornościową (R181), która specyficznie reaguje z niezwiązanymi łańcuchami alfa i peptydami pochodnymi CNBr, alfa (II) CB11 i alfa (II) CB8 kolagenu ludzkiego i bydlęcego typu II. Podejście eksperymentalne opiera się na fakcie, że gdy fibrylacyjne kolageny są rozszczepiane, spiralna cząsteczka kolagenu rozwija się, odsłaniając ukryte epitopy. Continue reading „Wykrywanie immunohistochemiczne i analiza immunochemiczna degradacji kolagenu typu II w chrząstkach stawowych normalnych, reumatoidalnych i chrzęstno-stawowych u ludzi oraz w eksplantatach chrząstki stawowej bydła hodowanych z interleukiną 1.”

Wpływ kapsułki Escherichia coli na wiązanie dopełniacza i fagocytozę oraz zabijanie przez ludzkie fagocyty.

Aby zdefiniować mechanizmy, dzięki którym polisacharydowe kapsułki powodują zwiększoną wirulencję na bakteriach Gram-ujemnych, zbadaliśmy wpływ kapsułki Escherichia coli na wiązanie dopełniacza na powierzchnię bakterii i na fagocytozę oraz zabijanie tych bakterii przez mysie makrofagi i ludzkie leukocyty wielojądrzastkowe (PMN) i monocyty. Gdy E. coli były przyłączone do mysich makrofagów konkanawaliną A, makrofagi łatwo fagocytowały niezakapsułkowane, ale nie zakapsułkowane bakterie, nawet w obecności świeżej surowicy mysiej; makrofagi nie zawierały fagocytozy w kapsułkach E. coli, o ile nie dodano przeciwciała przeciwbakteryjnego lub anty-Con A. Podobnie, gdy te bakterie przyłączono do ludzkiego PMN za pomocą Con A, PMN przyjmował nieotoczkowaną, ale nie zamkniętą E. Continue reading „Wpływ kapsułki Escherichia coli na wiązanie dopełniacza i fagocytozę oraz zabijanie przez ludzkie fagocyty.”

Zwiększone wydzielanie norepinefryny i prostaglandyny E2 przez nerki podczas wyczerpywania sodu u psa.

Aby ustalić, czy wazoaktywne hormony nerkowe modulują nerkowy przepływ krwi podczas zmian równowagi sodowej, przeprowadzono równoczesne pomiary żylnych i nerkowych stężeń żylnych norepinefryny i prostaglandyny E2 (PGE2) i aktywności reninowej osocza, jak również przepływu krwi przez nerki i ogólnoustrojowej hemodynamiki u 24 pacjentów zubożonych w sód i u 28 psów znieczulonych w stężeniu sodu. Średnie ciśnienie tętnicze psów zubożonych w sód nie różniło się istotnie od tego u zwierząt karmionych normalną dietą sodową, ale pojemność minutowa serca była znacznie niższa (3,07 . 0,18 vs. 3,77 . 0,17 litrów / min, średnia + / – SEM; P <0,01). Continue reading „Zwiększone wydzielanie norepinefryny i prostaglandyny E2 przez nerki podczas wyczerpywania sodu u psa.”

Leczenie infuzją rytuksymabu

Znalezione obrazy dla zapytania artretyzmLeczenie tylko jedną infuzją rytuksymabu zmniejszyło podstawowe ryzyko rozwoju zapalenia stawów obserwowane w grupie placebo z 55% po 12 miesiącach (HR 0,45, 95% CI 0,15 do 1,32, p = 0,15, patrz figura 2) i 53% u 18 miesiące (HR 0,48, 95% CI 0,19 do 1,19) obserwacji. Leczenie doprowadziło do opóźnienia rozwoju zapalenia stawów o 12,0 miesięcy w punkcie, w którym 25% pacjentów w obu grupach terapeutycznych rozwinęło zapalenie stawów (25 percentyl lub 75% wolne od zapalenia stawów łącznego przeżycia bez zapalenia stawów, 12 miesięcy placebo vs 24 miesiące rituximab). Model proporcjonalnego hazardu Coxa zastosowano do analizy danych z leczeniem i leczeniem przez interakcję czasu obserwacji, potwierdzając statystycznie istotny, chociaż tymczasowy efekt zapobiegawczy leczenia rytuksymabem (p <0,0001). Obserwowany efekt opóźnienia rozwoju zapalenia stawów osłabł w czasie. W ciągu całego czasu obserwacji rozwój artretyzmu obserwowano u 30 z 81 pacjentów: 16/40 (40%) w grupie placebo po medianie okresu 11,5 miesiąca (IQR 2,5-15,0, zakres 1,0-40,0 miesięcy) i 14 / 41 (34%) w grupie rytuksymabu po medianie okresu 16,5 miesiąca (IQR 9,0-28,0, zakres 1,0-37,0 miesięcy). Ryzyko rozwoju zapalenia stawów przez cały czas obserwacji po pojedynczym wlewie nie było statystycznie istotne (p = 0,448) pomiędzy obiema grupami.

[więcej w: magia istnieje, czy hogwart istnieje, czy istnieje magia ]