Różnice w cyrkulujących katecholaminach nie zmieniają liczby ludzkich receptorów alfa-2-adrenergicznych ani powinowactwa do [3H] johimbiny lub [3H] dihydroergokryptyny.

Przeprowadzono szereg badań w celu określenia związku między poziomami fizjologicznymi krążącego norepinefryny w osoczu i adrenaliną a liczbą ludzkich miejsc wiążących płytkowych alfa-2 i powinowactwem (KD) tych miejsc w przypadku antagonistów radioligandów. W jednym badaniu porównano liczbę i powinowactwo alfa-2-adrenergicznego i stosując zarówno [3H] johimbinę i [3H] dihydroergokryptynę jako radioligandy. Było dobre absolutne i względne porównanie dla wiążącego numeru strony, ale tylko relatywna zależność dla KD. U 46 zdrowych osób nie stwierdzono istotnego związku między liczbą miejsc a KD i wiekiem, epinefryną w osoczu lub stężeniem norepinefryny w osoczu. Nawet po dodaniu epinefryny w osoczu prawie 20-krotnie za pomocą infuzji dożylnej przez 4 godziny u siedmiu normalnych osobników, ani w miejscach (608 +/- 68 w porównaniu do 567 +/- 120 miejsc / płytek) ani w KD (2,01 +/- 0,94 vs. Continue reading „Różnice w cyrkulujących katecholaminach nie zmieniają liczby ludzkich receptorów alfa-2-adrenergicznych ani powinowactwa do [3H] johimbiny lub [3H] dihydroergokryptyny.”

Hemostatyczne funkcje, przeżycie i glikoproteina błonowa w płytkach młodych i starszych królików

Chociaż w badaniach in vitro wykazano funkcjonalne różnice między młodymi i starymi płytkami krwi, różnice in vivo nie zostały precyzyjnie określone. Dlatego u królików zbadano hemostatyczne działanie in vivo młodych i starych płytek krwi oraz czas przeżycia. Funkcję hemostazy zmierzono wykonując seryjne czasy krwawienia ucha u królików małopłytkowych indukowanych napromieniowaniem. Po napromieniowaniu 930 rad liczba płytek zmniejszyła się stopniowo, osiągając najniższy poziom (. 20 x 103 /. Continue reading „Hemostatyczne funkcje, przeżycie i glikoproteina błonowa w płytkach młodych i starszych królików”

Wzrost limfocytów z receptorami Fc dla IgE u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa podczas sezonu pylenia traw.

Limfocyty krwi obwodowej od 10 niealergicznych dawców i 7 pacjentów cierpiących na sezonowy alergiczny nieżyt nosa i otrzymujących leczenie odczulające analizowano za pomocą testów rozetowych na receptory Fc dla IgE (Fc epsilon R) i IgG (Fc gamma R) przed, podczas i po sezonie pylenia traw . Sześciu z siedmiu pacjentów miało umiarkowanie podwyższone poziomy IgE (330 +/- 268 IU / ml), wszystkie miały wysokie miana przeciwciał uczulających skórę na pyłki traw i przeciwciała IgE w surowicy mierzone za pomocą radiologicznych testów antybakteryjnych (RAST). Siedmiu niealergicznych dawców miało 2-30 IU / ml IgE i ujemny RAST, podczas gdy trzy miały 91-267 IU / ml IgE, a dwa były dodatnie pod względem RAST w stosunku do pyłków traw. W marcu, gdy pacjenci byli bezobjawowi, średnia +/- SD limfocytów Fc epsilon R + nie różniła się istotnie od niealergicznej grupy kontrolnej: niealergiczny Fc epsilon R + 1,2 +/- 0,9% (29 +/- 20 /, mm3 ), alergiczny Fc epsilon R + 2,0 +/- 3,1% (48 +/- 52 / mm3). Natomiast podczas sezonu pylenia traw w maju i czerwcu, kiedy u pacjentów wystąpiły objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, mieli oni istotnie (P mniej niż 0,01) więcej limfocytów Fc epsilon R + niż kontrolne: niealergiczny Fc epsilon R + 1,7 +/- 1,9% (40 +/- 46 / mm3), alergiczny Fc epsilon R + 4,7 +/- 1,2% (134 +/- 69 / mm3). Continue reading „Wzrost limfocytów z receptorami Fc dla IgE u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa podczas sezonu pylenia traw.”

Obrót cholesterolu w ludzkich tętnicach miażdżycowych

Równoważenie cholesterolu między plazmocytem a tętnicami miażdżycowymi badano u 13 chorych z miażdżycą tętnic w okresie 2-96 dni po dożylnym i / lub doustnym podaniu izotopowego cholesterolu. Próbki tętnicze uzyskano u 12 pacjentów podczas operacji rekonstrukcji tętnic oraz u 13 pacjenta podczas autopsji. Równoważenie obliczono jako właściwą radioaktywność cholesterolu w tkance tętniczej względem tej w osoczu (procent). W próbkach otrzymanych 2-4 dni po znakowaniu pulsem, specyficzna aktywność cholesterolu w miażdżycy wahała się od 0,3 do 4,5% w osoczu. W ciągu 17-27 dni względna aktywność właściwa mieściła się w zakresie od 6 do 20% w różnych tętnicach. Continue reading „Obrót cholesterolu w ludzkich tętnicach miażdżycowych”

Choroba Tangier: WYSOKA DEFICJENCJA LIPOPROTEIN WYSOKIEJ GĘSTOŚCI POWSTAŁA WADLIWEGO METABOLIZMU NIESTABILNEJ APOLIPOPROTEIN AI (APOA-ITANGIER)

Choroba Tangiera jest rzadką chorobą rodzinną charakteryzującą się powiększonymi pomarańczowymi migdałkami, przemijającą neuropatią obwodową, powiększeniem wątroby i śledziony oraz powiększeniem węzłów chłonnych, jak również uderzającą redukcją lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) i ich głównych składników białkowych, apolipoprotein (apo) AI i A-II . W celu przetestowania hipotezy, że pacjenci Tangeru mają nieprawidłowe apoA-I lub apoA-II, badano zależność między lipoproteinami in vitro a charakterystyką metaboliczną in vivo tych białek wyizolowanych z osocza normalnego i Tangiera u zdrowych osób i pacjentów z chorobą Tangeru. Po inkubacji z prawidłowym osoczem, znacznie większy procent znakowanego izotopowo ApoA-Tanger był związany z supernatantem 1,063-g / ml (6%) i 1,21 g / ml infranatu (19%) i niższym odsetkiem z HDL (75% ), niż te obserwowane dla prawidłowego apoA-I (odpowiednio 2, 8 i 90%). Przeciwnie, właściwości wiązania lipoprotein normalnych i Tangier apoA-II były bardzo podobne. Po wstrzyknięciu znakowanych izotopowo normalnych i Tangier apoA-I do normalnych podmiotów (n = 4), średni czas przebywania specyficznej aktywności dla apoA-ITangier był znacząco niższy, zarówno w osoczu (1,29 d), jak i w HDL (1,34 d). Continue reading „Choroba Tangier: WYSOKA DEFICJENCJA LIPOPROTEIN WYSOKIEJ GĘSTOŚCI POWSTAŁA WADLIWEGO METABOLIZMU NIESTABILNEJ APOLIPOPROTEIN AI (APOA-ITANGIER)”

Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików. Pęcherzykowy produkt makrofagowy zwiększa fibroblastyczną prostaglandynę E2 i cykliczny monofosforan adenozyny i hamuje proliferację fibroblastów i produkcję kolagenu.

Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików jest związane z akumulacją kolagenu, która wynika ze zwiększonej szybkości syntezy kolagenu płucnego. Jednakże 1-2 tygodnie po wkropleniu dotchawiczym bleomycyny, tempo syntezy kolagenu w płucach spada w kierunku wartości kontrolnych. Aby ocenić potencjalną rolę makrofagów oskrzelowo-pęcherzykowych w regulowaniu produkcji kolagenu płucnego, badaliśmy wpływ makrofagów z chomików leczonych normalnie i bleomycyną na fibroblasty in vitro. Zaobserwowaliśmy: (a) Pożywka z hodowli makrofagów zmniejszyła inkorporację fibroblastów [3H] tymidyny i nie ulegające degradacji wytwarzanie [3H] hydroksyproliny w sposób zależny od dawki. Liczba komórek fibroblastów była obniżona w eksponowanych hodowlach, a żywotność fibroblastów pozostała niezmieniona. Continue reading „Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików. Pęcherzykowy produkt makrofagowy zwiększa fibroblastyczną prostaglandynę E2 i cykliczny monofosforan adenozyny i hamuje proliferację fibroblastów i produkcję kolagenu.”

Nietolerancja glukozy w mocznicy: QUANTIFICATION OF PANCREATIC WRAŻLIWOŚĆ BETA DO GLUKOZY I WRAŻLIWOŚĆ TKANEK DO INSULINY

Względne udziały upośledzonego wydzielania insuliny i niewrażliwości tkanek na insulinę na nietolerancję węglowodanów mocznicy badano u 10 osób przewlekle moczących. Przeprowadzono dwa rodzaje eksperymentów z glukozo-klamrami u każdego pacjenta przed i po 10 tygodniu trzykrotnie tygodniowej hemodializy. W obu typach stężenie glukozy we krwi utrzymywało się na stałym poziomie przez okresową regulację zmiennej infuzji glukozy przy użyciu formuły ujemnego sprzężenia zwrotnego. Zacisk hiperglikemiczny. Stężenie glukozy we krwi gwałtownie wzrosło i utrzymywało poziom 125 mg / dl powyżej poziomu podstawowego przez 2 godziny. Continue reading „Nietolerancja glukozy w mocznicy: QUANTIFICATION OF PANCREATIC WRAŻLIWOŚĆ BETA DO GLUKOZY I WRAŻLIWOŚĆ TKANEK DO INSULINY”

Wpływ osmolalności i dostępności tlenu na rozpuszczalną zależną od AMP kinazę białkową szczurzej wewnętrznego rdzenia nerki szczura.

Wewnętrzny rdzeń nerkowy jest zwykle eksponowany na osmolalności znacznie wyższe i na napięcia O2 niższe niż w innych tkankach. Wpływ osmolalności i dostępności O2 na podstawową i argininową zależną od wasopresyny argininę (AVP) zależną od rozpuszczalnej cyklicznej (c) zależną od AMP kinazę białkową badano w kawałkach wewnętrznego rdzenia szczura. Zwiększenie całkowitej osmolalności mediów od 305 do 750 lub 1650 mM przez dodanie NaCl mocznika do standardowego buforu wodorowęglanu Krebs-Ringer znacznie zmniejszyło podstawową zawartość cAMP i wskaźniki aktywności kinazy białkowej. Stało się to w obecności lub nieobecności O2. Inkubacja plastrów w buforze o wysokiej osmolalności powodowała również stępienie wzrostu w cAMP rdzenia wewnętrznego i stosunkach aktywności kinazy białkowej indukowanych przez O2. Continue reading „Wpływ osmolalności i dostępności tlenu na rozpuszczalną zależną od AMP kinazę białkową szczurzej wewnętrznego rdzenia nerki szczura.”

Ostra przerywana porfiria: charakterystyka nowej mutacji w genie strukturalnym deaminazy porfobilinogenu. Demonstracja niecatalitycznych produktów pośrednich enzymów stabilizowanych przez związany substrat.

Aby zbadać patologię molekularną w ostrej przerywanej porfirii (AIP), określono naturę defektywnej deaminazy porfobilinogenu (PBG) w lizatach erytrocytów od 165 heterogotów AIP z 92 niepowiązanych rodzin reprezentujących 20 różnych grup etnicznych lub demograficznych. Badania immunologiczne i fizykochemiczne ujawniły występowanie czterech klas mutacji dezaminaz PBG. W większości badanych rodzin ilość białka immunoreaktywnego odpowiadała ilości aktywności enzymatycznej, co wskazuje na brak reagującego krzyżowo materiału immunologicznego (CRIM) wytwarzanego przez zmutowany allel. W 78 z tych rodzin ujemnych pod względem CRIM (oznaczonych jako typ 1), dotknięte heterozygoty wykazywały połowę prawidłowej aktywności deaminaz PBG. W trzech rodzinach (oznaczonych jako negatywne 2 typu CRIM) u pacjentów z objawami stwierdzono zwiększone wydalanie z moczem kwasu delta-aminolewulinowego i PBG oraz prawidłowe stężenie erytrocytów w aktywności deaminaz PBG. Continue reading „Ostra przerywana porfiria: charakterystyka nowej mutacji w genie strukturalnym deaminazy porfobilinogenu. Demonstracja niecatalitycznych produktów pośrednich enzymów stabilizowanych przez związany substrat.”

Wpływ nadtlenku wodoru na produkcję prostaglandyn i integralność komórkową w hodowanych komórkach śródbłonka świńskich aorty.

Uszkodzenie oksydacyjne śródbłonka naczyniowego może odgrywać ważną rolę w patogenezie miażdżycy tętnic i starzeniu oraz może częściowo tłumaczyć zmniejszoną syntezę prostacykliny naczyniowej (PGI2) związaną z obydwoma chorobami. Wykorzystując H2O2 do wywołania urazu, badaliśmy wpływ uszkodzeń oksydacyjnych na syntezę PGI2 w hodowanych komórkach śródbłonka (EC). Preinkubacja EC z H2O2 powodowała zależne od dawki hamowanie (stężenie hamujące [IC50] = 35 mikroM) tworzenia PGI2 z arachidonianu. Maksymalny efekt związany z dawką wystąpił w ciągu minuty po ekspozycji, chociaż znaczący H2O2 pozostał po 30 minutach (30% oryginału). Ponadto H2O2 powodowało zarówno zależne od czasu i dawki uszkodzenie prowadzące do rozerwania komórek, uwalniania dehydrogenazy mleczanowej i uwalniania 51Cr z wcześniej znakowanych komórek. Continue reading „Wpływ nadtlenku wodoru na produkcję prostaglandyn i integralność komórkową w hodowanych komórkach śródbłonka świńskich aorty.”