Wpływ glukozy i hormonu przytarczycznego na czynności nerek mioinozytolu przez izolowane nerki psa z nadpotliwością

Wpływ glukozy i parathormonu (PTH) na transport i metabolizm mioinozytolu (MI) i [2-3H] MI badano w izolowanych perfundowanych nerkach nerek. Badania podczas perfuzji nerek z prawidłowymi i podwyższonymi stężeniami glukozy wykazały, że w normalnych warunkach izolowana nerka reabsorbowała 94,7 . 0,2% przefiltrowanego MI, a produkcja nerkowa 3H-metabolitów MI wynosiła 117,9 . 6% przefiltrowanego obciążenia MI. Wskazuje to, że wejście MI w komórki kanalików przez reabsorpcję nie było jedyną drogą wejścia do puli MI w nerce przechodzącej katabolizm. Continue reading „Wpływ glukozy i hormonu przytarczycznego na czynności nerek mioinozytolu przez izolowane nerki psa z nadpotliwością”

Oddziaływanie komórek neutrofil-śródbłonka. Modulacja przylegania neutrofilów indukowana przez fragmenty dopełniacza C5a i C5a des arg i formyl-metionylo-leucylo-fenyloalaniny in vitro.

Przyleganie neutrofili do naczyniowych komórek śródbłonka jest początkowym wydarzeniem w emigracji neutrofili przez ściany naczyń krwionośnych do miejsc zapalnych tkanki; proces ten przypisywany jest powstawaniu pozanaczyniowych czynników chemotaktycznych. Aby zbadać wpływ czynników chemotaktycznych na przyleganie neutrofili do śródbłonka, opracowaliśmy czułe, powtarzalne oznaczenie przylegania do mikromiareczkowania in vitro. Niespulsowana adhezja ludzkich neutrofili do linii hodowlanej monowarstwy komórek śródbłonka żyły ludzkiej pępowiny w linii podstawowej wynosiła 35,2 +/- 0,9%, co odpowiada 3 do 4 neutrofili na komórkę śródbłonka. Dodanie oczyszczonego fragmentu dopełniacza C5a des arg lub formyl-metionylo-leucylo-fenyloalaniny (FMLP), w stężeniach w zakresie od 10 (-10) do 10 (-6) M, zwiększone przyleganie neutrofili do śródbłonka w sposób zależny od dawki . Oczyszczone C5a i C5a des arg były zasadniczo równe pod względem zdolności do zwiększania przylegania neutrofili, w przeciwieństwie do poprzednio opisanej większej siły działania C5a in vitro w porównaniu z C5a des arg w stymulowaniu chemotaksji neutrofili i uwalnianiu enzymu. Continue reading „Oddziaływanie komórek neutrofil-śródbłonka. Modulacja przylegania neutrofilów indukowana przez fragmenty dopełniacza C5a i C5a des arg i formyl-metionylo-leucylo-fenyloalaniny in vitro.”

Prostaglandyny pośredniczą w działaniu rozszerzającym naczynia mannitolu w hipoperfuzji nerki szczura.

Wcześniej donieśliśmy, że mannitol uderzająco zwiększa przepływ krwi do nerkowych nerek hipoperfuzji przy 35-40 mm Hg. To działanie rozszerzające naczynia krwionośne nie jest spowodowane rozszerzeniem objętości ani zmianami osmolalności osocza. Przetestowaliśmy hipotezę, że działanie wazodylatacyjne mannitolu w niedokrwiennej nerce szczura jest zależne od jednego z wazoaktywnych układów hormonów nerkowych: renina-angiotensja, kallikreina-kinina lub prostaglandyn. Szczurom podawano 5% mannitolu w 0,9% soli fizjologicznej do 3-5% masy ciała. Zgodnie z naszymi wcześniejszymi badaniami, RBF wzrósł 1,3 +/- 0,1 ml / min pomimo utrzymywania ciśnienia perfuzji przy 35-40 mm Hg. Continue reading „Prostaglandyny pośredniczą w działaniu rozszerzającym naczynia mannitolu w hipoperfuzji nerki szczura.”

Wpływ nadtlenku wodoru na produkcję prostaglandyn i integralność komórkową w hodowanych komórkach śródbłonka świńskich aorty.

Uszkodzenie oksydacyjne śródbłonka naczyniowego może odgrywać ważną rolę w patogenezie miażdżycy tętnic i starzeniu oraz może częściowo tłumaczyć zmniejszoną syntezę prostacykliny naczyniowej (PGI2) związaną z obydwoma chorobami. Wykorzystując H2O2 do wywołania urazu, badaliśmy wpływ uszkodzeń oksydacyjnych na syntezę PGI2 w hodowanych komórkach śródbłonka (EC). Preinkubacja EC z H2O2 powodowała zależne od dawki hamowanie (stężenie hamujące [IC50] = 35 mikroM) tworzenia PGI2 z arachidonianu. Maksymalny efekt związany z dawką wystąpił w ciągu minuty po ekspozycji, chociaż znaczący H2O2 pozostał po 30 minutach (30% oryginału). Ponadto H2O2 powodowało zarówno zależne od czasu i dawki uszkodzenie prowadzące do rozerwania komórek, uwalniania dehydrogenazy mleczanowej i uwalniania 51Cr z wcześniej znakowanych komórek. Continue reading „Wpływ nadtlenku wodoru na produkcję prostaglandyn i integralność komórkową w hodowanych komórkach śródbłonka świńskich aorty.”

Ostra przerywana porfiria: charakterystyka nowej mutacji w genie strukturalnym deaminazy porfobilinogenu. Demonstracja niecatalitycznych produktów pośrednich enzymów stabilizowanych przez związany substrat.

Aby zbadać patologię molekularną w ostrej przerywanej porfirii (AIP), określono naturę defektywnej deaminazy porfobilinogenu (PBG) w lizatach erytrocytów od 165 heterogotów AIP z 92 niepowiązanych rodzin reprezentujących 20 różnych grup etnicznych lub demograficznych. Badania immunologiczne i fizykochemiczne ujawniły występowanie czterech klas mutacji dezaminaz PBG. W większości badanych rodzin ilość białka immunoreaktywnego odpowiadała ilości aktywności enzymatycznej, co wskazuje na brak reagującego krzyżowo materiału immunologicznego (CRIM) wytwarzanego przez zmutowany allel. W 78 z tych rodzin ujemnych pod względem CRIM (oznaczonych jako typ 1), dotknięte heterozygoty wykazywały połowę prawidłowej aktywności deaminaz PBG. W trzech rodzinach (oznaczonych jako negatywne 2 typu CRIM) u pacjentów z objawami stwierdzono zwiększone wydalanie z moczem kwasu delta-aminolewulinowego i PBG oraz prawidłowe stężenie erytrocytów w aktywności deaminaz PBG. Continue reading „Ostra przerywana porfiria: charakterystyka nowej mutacji w genie strukturalnym deaminazy porfobilinogenu. Demonstracja niecatalitycznych produktów pośrednich enzymów stabilizowanych przez związany substrat.”

Wpływ osmolalności i dostępności tlenu na rozpuszczalną zależną od AMP kinazę białkową szczurzej wewnętrznego rdzenia nerki szczura.

Wewnętrzny rdzeń nerkowy jest zwykle eksponowany na osmolalności znacznie wyższe i na napięcia O2 niższe niż w innych tkankach. Wpływ osmolalności i dostępności O2 na podstawową i argininową zależną od wasopresyny argininę (AVP) zależną od rozpuszczalnej cyklicznej (c) zależną od AMP kinazę białkową badano w kawałkach wewnętrznego rdzenia szczura. Zwiększenie całkowitej osmolalności mediów od 305 do 750 lub 1650 mM przez dodanie NaCl mocznika do standardowego buforu wodorowęglanu Krebs-Ringer znacznie zmniejszyło podstawową zawartość cAMP i wskaźniki aktywności kinazy białkowej. Stało się to w obecności lub nieobecności O2. Inkubacja plastrów w buforze o wysokiej osmolalności powodowała również stępienie wzrostu w cAMP rdzenia wewnętrznego i stosunkach aktywności kinazy białkowej indukowanych przez O2. Continue reading „Wpływ osmolalności i dostępności tlenu na rozpuszczalną zależną od AMP kinazę białkową szczurzej wewnętrznego rdzenia nerki szczura.”

Nietolerancja glukozy w mocznicy: QUANTIFICATION OF PANCREATIC WRAŻLIWOŚĆ BETA DO GLUKOZY I WRAŻLIWOŚĆ TKANEK DO INSULINY

Względne udziały upośledzonego wydzielania insuliny i niewrażliwości tkanek na insulinę na nietolerancję węglowodanów mocznicy badano u 10 osób przewlekle moczących. Przeprowadzono dwa rodzaje eksperymentów z glukozo-klamrami u każdego pacjenta przed i po 10 tygodniu trzykrotnie tygodniowej hemodializy. W obu typach stężenie glukozy we krwi utrzymywało się na stałym poziomie przez okresową regulację zmiennej infuzji glukozy przy użyciu formuły ujemnego sprzężenia zwrotnego. Zacisk hiperglikemiczny. Stężenie glukozy we krwi gwałtownie wzrosło i utrzymywało poziom 125 mg / dl powyżej poziomu podstawowego przez 2 godziny. Continue reading „Nietolerancja glukozy w mocznicy: QUANTIFICATION OF PANCREATIC WRAŻLIWOŚĆ BETA DO GLUKOZY I WRAŻLIWOŚĆ TKANEK DO INSULINY”

Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików. Pęcherzykowy produkt makrofagowy zwiększa fibroblastyczną prostaglandynę E2 i cykliczny monofosforan adenozyny i hamuje proliferację fibroblastów i produkcję kolagenu.

Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików jest związane z akumulacją kolagenu, która wynika ze zwiększonej szybkości syntezy kolagenu płucnego. Jednakże 1-2 tygodnie po wkropleniu dotchawiczym bleomycyny, tempo syntezy kolagenu w płucach spada w kierunku wartości kontrolnych. Aby ocenić potencjalną rolę makrofagów oskrzelowo-pęcherzykowych w regulowaniu produkcji kolagenu płucnego, badaliśmy wpływ makrofagów z chomików leczonych normalnie i bleomycyną na fibroblasty in vitro. Zaobserwowaliśmy: (a) Pożywka z hodowli makrofagów zmniejszyła inkorporację fibroblastów [3H] tymidyny i nie ulegające degradacji wytwarzanie [3H] hydroksyproliny w sposób zależny od dawki. Liczba komórek fibroblastów była obniżona w eksponowanych hodowlach, a żywotność fibroblastów pozostała niezmieniona. Continue reading „Zwłóknienie płuc wywołane przez bleomycynę u chomików. Pęcherzykowy produkt makrofagowy zwiększa fibroblastyczną prostaglandynę E2 i cykliczny monofosforan adenozyny i hamuje proliferację fibroblastów i produkcję kolagenu.”

Choroba Tangier: WYSOKA DEFICJENCJA LIPOPROTEIN WYSOKIEJ GĘSTOŚCI POWSTAŁA WADLIWEGO METABOLIZMU NIESTABILNEJ APOLIPOPROTEIN AI (APOA-ITANGIER)

Choroba Tangiera jest rzadką chorobą rodzinną charakteryzującą się powiększonymi pomarańczowymi migdałkami, przemijającą neuropatią obwodową, powiększeniem wątroby i śledziony oraz powiększeniem węzłów chłonnych, jak również uderzającą redukcją lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) i ich głównych składników białkowych, apolipoprotein (apo) AI i A-II . W celu przetestowania hipotezy, że pacjenci Tangeru mają nieprawidłowe apoA-I lub apoA-II, badano zależność między lipoproteinami in vitro a charakterystyką metaboliczną in vivo tych białek wyizolowanych z osocza normalnego i Tangiera u zdrowych osób i pacjentów z chorobą Tangeru. Po inkubacji z prawidłowym osoczem, znacznie większy procent znakowanego izotopowo ApoA-Tanger był związany z supernatantem 1,063-g / ml (6%) i 1,21 g / ml infranatu (19%) i niższym odsetkiem z HDL (75% ), niż te obserwowane dla prawidłowego apoA-I (odpowiednio 2, 8 i 90%). Przeciwnie, właściwości wiązania lipoprotein normalnych i Tangier apoA-II były bardzo podobne. Po wstrzyknięciu znakowanych izotopowo normalnych i Tangier apoA-I do normalnych podmiotów (n = 4), średni czas przebywania specyficznej aktywności dla apoA-ITangier był znacząco niższy, zarówno w osoczu (1,29 d), jak i w HDL (1,34 d). Continue reading „Choroba Tangier: WYSOKA DEFICJENCJA LIPOPROTEIN WYSOKIEJ GĘSTOŚCI POWSTAŁA WADLIWEGO METABOLIZMU NIESTABILNEJ APOLIPOPROTEIN AI (APOA-ITANGIER)”

Obrót cholesterolu w ludzkich tętnicach miażdżycowych

Równoważenie cholesterolu między plazmocytem a tętnicami miażdżycowymi badano u 13 chorych z miażdżycą tętnic w okresie 2-96 dni po dożylnym i / lub doustnym podaniu izotopowego cholesterolu. Próbki tętnicze uzyskano u 12 pacjentów podczas operacji rekonstrukcji tętnic oraz u 13 pacjenta podczas autopsji. Równoważenie obliczono jako właściwą radioaktywność cholesterolu w tkance tętniczej względem tej w osoczu (procent). W próbkach otrzymanych 2-4 dni po znakowaniu pulsem, specyficzna aktywność cholesterolu w miażdżycy wahała się od 0,3 do 4,5% w osoczu. W ciągu 17-27 dni względna aktywność właściwa mieściła się w zakresie od 6 do 20% w różnych tętnicach. Continue reading „Obrót cholesterolu w ludzkich tętnicach miażdżycowych”